Wie ben ik in dit verhaal?

In de Brasserie van de Stadsschouwburg krijg ik van Lisa een opfriscursus in William Goldings The Lord of the Flies. Lisa las het boek een paar jaar geleden, ik kende alleen de korte versie van het verhaal: een groep kinderen komt terecht op een onbewoond eiland waar ze proberen te overleven. De kinderen zijn erg verschillend en toch moeten ze proberen samen te werken. Lisa vertelt over een vriendin van haar die zichzelf herkende in een van de personages en daarom enorm heeft moeten huilen bij een eerdere toneelversie van dit verhaal. Met die gedachten stap ik de zaal in. Wie zal ik zijn in dit verhaal?

Die vraag blijft me gedurende de hele voorstelling bij. Wat zou ik doen als ik na een vliegtuigongeluk op een onbewoond eiland terecht kom met een stuk of 20 andere overlevenden? Er moeten natuurlijk plannen gemaakt worden, actie in de tent. Wat is het belangrijkste? Vuur maken? Gered worden? Eten? En wie gaat wat doen? Iemand moet natuurlijk de leiding nemen, da’s wel zo handig. Krijg je de leiding? Of pak je die? Ben ik überhaupt een leider? Of liever een volger? Hoe zou ik een ‘nieuwe samenleving’ opbouwen? Wordt de nieuwe realiteit een democratie? Een dictatuur? En wat zou ik doen als mij dit allemaal zou overkomen op 14-jarige leeftijd?

Ik identificeer mij het meest met Ralph, de jongen die door de groep als leider is aangewezen (er schuilt dus toch een leider in mij). Ralph wil gered worden. Hij wil vuur maken zodat ze zichtbaar zijn voor hulp van buitenaf, en hutten bouwen zodat de kleinsten kunnen schuilen. Maar ik zie hoe Ralph moeite heeft om de groep bij elkaar te houden. Rivaal Jack wil namelijk een andere richting in. Jack wil wapens maken en jagen en – nu er toch geen ouders zijn – eens lekker doen wat hij zelf wil. Hoe zorg je er als leider voor dat alle neuzen een beetje dezelfde kant op staan? Dat is echt zo gemakkelijk nog niet als je te maken hebt met veel uiteenlopende meningen en gedachten.

Ik denk aan het Binnenhof, waar nu druk wordt geformeerd. Ze zijn daar misschien netjes gekleed – net als de jongens aan het begin van de voorstelling overigens – maar ook in hen zullen Jacks en Ralphs zitten. Af en toe krijgen we een glimp van de politici als wilde jongens, misschien niet met gescheurde kleren en bloed op het gezicht, maar wel met een felle óf een bange blik. Wie krijgt de leiding? En wie volgt die leider dan ook echt? Wie wordt er verstoten? En wie raken we kwijt? De komende weken gaan we het zien. Ik ga in elk geval het boek kopen en het einde vergelijken, waarvan Lisa me beloofd heeft dat hij anders is dan in de voorstelling. Ik ben benieuwd welke hoopvoller stemt.

 

 

—–

Lord of the Flies van NTjong is vanavond nog te zien in Stadsschouwburg Amsterdam – check hier voor tickets. NTjong is het jeugdtheatergezelschap van Het Nationale Theater in Den Haag. De voorstelling is ook nog te zien in Leiden, Utrecht (uitverkocht) en Groningen.

foto’s: Bowie Verschuuren

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *