Vertellen in de Kring

In de vierde klas van mijn middelbare schooltijd gingen er ineens allerlei geruchten rond. Een jongen uit een hoger jaar was van school gegaan om zijn tijd geheel aan de Scientology te besteden. Een paar weken later volgde het verhaal dat hij door leraren van het plein was weggestuurd omdat hij daar (jonge, onzekere) meisjes probeerde te overtuigen ook bij de Scientology te gaan. Bij het zien van de voorstelling Rumspringa van Iona Daniel en Rineke Roosenboom (samen iona&rineke) moest ik er opnieuw aan denken: de verontwaardiging dat iemand zijn onderwijs zou opgeven voor een kerk en de gedachte dat alleen ‘zwakke mensen’ overtuigd konden worden om er ook bij te komen. Het is het beeld dat altijd aan mij is doorgegeven, in documentaires, roddels op school en in reality-shows (Breaking Amish was 100% realistisch natuurlijk).

Rumspringa vertelt het waargebeurde verzonnen verhaal van de twee makers en hun jeugd bij de sekte de Kring van Welsch. Een sekte waarbij het ontgroeningsritueel bestaat uit het kraken van een walnoot met je tanden. Het verhaal van hun jeugd vol liefde, kritiek, vertrouwen en wantrouwen voor de Kring én de rest van de wereld is fascinerend en de afwisseling met spel en muziek van rockband Shaking Godspeed zorgt voor een fijn ritme. Ik geniet ervan hoe alles in de voorstelling je tot twijfelen zet. Wat is nou echt en wat is nep voor ons als kijker en tegelijkertijd bij de Kring van Welsch en in het leven van Iona en Rineke? Als Iona contact legt met een bezoeker, voelt het vanaf een paar rijen erachter alsof er echt verbinding gemaakt wordt. “Ik kijk al de hele avond naar u, omdat u zo’n bijzondere blik heeft.” Net iets te laat bedenk ik me dat we nog steeds naar een toneelstuk zitten te kijken, over sektes, over eenzaam zijn, over bij elkaar horen. Twee seconden later verschijnt er een flyer voor de Kring van Welsch. Was ik er bijna ingetrapt… Misschien is het maar goed dat ze die jongen van het schoolplein hebben gestuurd.

De voorstelling werd bij het ontwikkelingsproject Nieuwkomers van Orkater gemaakt, waar al heel veel bijzondere groepen zijn ontstaan zoals Lars Doberman, Via Berlin en Zoutmus. Vorig jaar stond de voorstelling op Oerol, nu reist het langs de theaterzalen. Wij zagen de voorstelling in Haarlem. 26 en 27 mei staat de voorstelling in Theater Bellevue in Amsterdam.

 

credits

Foto’s: Ben van Duin

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *