Thuiskomen

Als je schuin langs het Nationaal Monument loopt, kun je voor de Damstraat de Nes induiken. Na een meter of honderd zit aan een mooi pleintje Vlaams Cultuurhuis De Brakke Grond.

Heel fijn aan dit cultuurhuis is het aanpalende restaurant waar heerlijke garnaalkroketten, Vlaamse stoof met dito frieten, zurige mayo en ander comfort food wordt geserveerd. Voor ieders goesting. Daarbij kun je verschillende biertjes – zowel van de tap als uit een fles – bestellen. Gelukkig wordt er niet gesproken van pairing – gerecht en drank die bij elkaar passen – maar kiezen we gewoon iets wat ons lekker lijkt – een Affligem en een boekweit blond van Leireken, een Belgisch biobiertje.

Er is ook geen sprake van shared dining, maar dat doen we wel, zodat we allebei kunnen proeven van Vlaamse stoof en een vol-au-vent met een ragout van goede stukken kip en kleine gehaktballen. Ernaast goeie stoemp met wortel.

De Brakke Grond is een warme plek met een vriendelijke bediening, die zich goed staande houdt in het tijdperk van de plekken waar alles draait om het concept.

 

 

HonderdHuizen

Vanuit het restaurant is het maar een paar stappen naar de gang waar theatermaakster Yinka Kuitenbrouwer ons in haar groene regenjas voor gaat naar de tuin. Daar staat een een klein houten huisje waar ze thee voor ons inschenkt in stoere koperen mokken. Als iedereen zit, lekker dicht op elkaar, gaat de koektrommel met kleine stroopwafels rond. De voorstelling HonderdHuizen is eigenlijk al begonnen. Als iedereen beleefd een koekje heeft gepakt begint Yinka te vertellen over de mensen met wie zij gesprekken heeft gevoerd over wat je thuis is, waar vind je en hoe houd je die? Een jaar lang sprak Yinka met 100 mensen met verschillende achtergronden, in verschillende soorten huizen – van boerderij tot opvanghuis, zowel hier in Nederland als in België. We horen ontroerende verhalen, over mensen die uit Irak zijn gevlucht, over gescheiden mensen, arme en rijke mensen. Ik wou dat we ze alle 100 konden horen. Stuk voor stuk ontroerend. En wat zo mooi was aan de avond: iedereen voelde zich thuis daar in dat houten huisje. Een dame knispert een pilletje uit haar medicijnenverpakking. Yinka wil best even wachten tot ze klaar is. Andere mevrouwen neuriën zachtjes mee als er een bekend klassiek nummer wordt afgespeeld op een oude cassetterecorder. We zijn thuis en willen voorlopig nog niet weg en praten nog lang na.

 

THUIS

De voorstelling HonderdHuizen is de aftrap van het themaprogramma van De Brakke Grond: THUIS [een gebruiksaanwijzing]. Met theater, literatuur, beeldende kunst en lezingen wordt tot en met zondag 18 juni een gebruiksaanwijzing naar huiselijkheid gegeven. Leuk is ook om – al etende van een Vlaamse stoofpot – van professor Jan Willem Duyvendak te horen welke strategieën mensen gebruiken om zich thuis te voelen. Informatie.

 

Theateroutfit

Als je naar het theater gaat, hoef je niet per se in een lange jurk. Sterker nog, draag dat waarin je je comfortabel voelt. Als jij je prettig voelt in je kleding, zit je ook op je gemak in een theaterstoel, of in het geval van HonderdHuizen had je de keus om op een oud stoeltje te zitten of om op een hoge kruk te klimmen. Beide zetels zijn niet geschikt voor mooie jurken of pakken.

Ik zat vooraf op de bank in de gang van De Brakke Grond. Outfit: nieuwe duurzame bril van Dick Moby – gemaakt van oude zwarte brillen //  tweedehands gele trui van H&M via United Wardrobe // Hugo Boss-streepjesbroek van echtgenoot // warme witte Adidassokken waar je op lijkt te zweven in m’n good old Nike Air Rifts.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *