Nederland gidsland

Grote kans dat je het Amsterdamse toneelgezelschap mugmetdegoudentand kent. Als je niet een van hun voorstellingen hebt gezien, dan ken je vast wel een van de oprichters. Marcel Musters is denk ik de bekendste. Hij speelde de vriend van Claire in Gooische Vrouwen, de vader van Willem in Ik ben Willem, Simon Zwart in Penoza, en nog veel meer. Lineke Rijxman, ook verbonden aan mugmetdegoudentand, speelde samen met Musters in de tv-serie Vuurzee. Zij regisseert Gidsland, de nieuwste voorstelling van de Mug die in oktober in de Toneelschuur in première is gegaan.

 

Aardbeving

Als ik de beschrijving van de voorstelling lees, ben ik niet direct enthousiast; een kabinetscrisis over een humaan asielbeleid, een jonge presentatrice die een nieuw programma wil maken, en het leed dat de aardbevingen in Groningen bij mensen veroorzaakt. Het zijn niet de onderwerpen die doorgaans in theaterstukken onder handen worden genomen. Geen liefdesdrama, geen koningen die vermoord worden, maar de Nederlandse realiteit. Nederland als gidsland. Als voorbeeld voor andere landen. Maar ik ben toch heel nieuwsgierig, vooral naar het spel, en ik ben nog nooit naar een voorstelling van mugmetdegoudentand geweest. Als jij net als ik gek bent op Nederlandse televisie en – film, dan ken je drie van de vier acteurs vast heel goed. Guy Clemens speelde hoofdrollen in Levenslied en De Zaak Menten. Anniek Pheifer was superlief in Taart, koel in Bellicher: Cel en grappig in Bitterzoet. Xander van Vledder had een behoorlijk bizarre rol in Smeris. De vierde die in Gidsland speelt, is Ilke Paddenburg. Ze timmert al een aantal jaar flink aan de weg in toneelland, maar ik heb haar nog niet eerder gezien.

 

Actuele komedie

Als de acteurs opkomen en plaatsnemen achter een tafel, moet ik al lachen om Anniek Pheifer. Onderuit gezakt met blote voeten zit ze erbij alsof ze zich dood verveelt, tegelijkertijd heeft ze een felle blik in haar ogen. Een wervelwind aan scènes volgt waarin de acteurs telkens een andere rol aannemen. Je ziet ze soms letterlijk achter het podium veranderen van personage. Van gretige journaliste tot lamlendige puber, van minister in een crisis tot sjofele televisiemanager, van documentairemaker tot zanger van een hoopvol lied, en van spindokter tot alleenstaande moeder.

De verhaallijnen worden al snel duidelijk en was ik op voorhand nog wat sceptisch over de inhoud, de voorstelling is zo grappig dat ik samen met de rest van de kijkers blij en verwachtingsvol uitzie naar de scène waarin alles samenkomt.

Wat me het meest bij is gebleven is de moeder in Groningen die schadevergoeding wil voor haar door de aardbevingen aangetaste huis. Het is eigenlijk heel bizar dat een van de grootste gasvelden ter wereld zo dichtbij ligt. Hoewel er al minder gas uit de grond wordt gepompt, zijn de bevingen nog voelbaar en blijven de bewoners boven de gasvelden de dupe. De strijd is nog lang niet gestreden. Beelden van Rutte in discussie met slachtoffers van de aardbevingen schieten door mijn hoofd. Mijn vriendin, die net als ik en de rest van de zaal smakelijk lacht om de knotsgekke dialogen, fluistert bij de scène met de Groningse moeder en dochter die gefilmd worden, dat zij een dergelijke documentaire heeft gezien.

Als de voorstelling is afgelopen, drinken we een heerlijk bitterblond biertje in de Uiver. We genieten na van razendknap acteerwerk. Ik heb nog pijn in mijn kaken van het lachen als de gedachte bij mij opkomt dat ik de benadeelden in Groningen, ook zo’n superluxe avond in het theater gun. Al was het maar om de pijn een beetje te verzachten.

 

Gidsland wordt t/m 3 februari 2018 uitgevoerd in Nederlandse theaters. In januari en februari staat het in Theater Bellevue. Meer speeldata vind je in de speellijst.

 

credits
foto: Sanne Peper

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *