Het verhaal van Zohre

Vorig seizoen zag ik de voorstelling Nobody Home, waarin drie jonge acteurs vertelden over hun periode in asielzoekerscentra en het opbouwen van een leven in Nederland. Na afloop dacht ik na over het asielbeleid, inburgering en het opnieuw moeten opbouwen van een leven. Onderwerpen waar op dat moment veel aandacht voor was, maar die tegelijkertijd ver van me af stonden. Bij Nobody Home zat ik (bijna letterlijk) bovenop de verhalen en voor het eerst drong het echt tot me door hoe het asiel- en inburgeringstraject in Nederland er uitziet.

Toen ik een uitnodiging kreeg voor Zohre, een Afghaans Nederlandse soap dacht ik meteen terug aan de ervaring die ik toen had. Want ook in deze voorstelling staat het levensverhaal van een vluchtelinge centraal. Nieuwsgierig vertrek ik richting Frascati, ik ben benieuwd of deze voorstelling hetzelfde in me los zal maken.

 

“Mag ik blijven slapen?”

Als ik Frascati 4 binnenkom zie ik een stellage met daarop een scherm met twee projecties. Althans, dat denk ik. Want als ik mijn bril opzet zie ik dat het twee vrouwen zijn, Zohre Norouzi en Marjolijn van Heemstra.

Hun verhaal begint op het moment dat Zohre bij Marjolijn aanbelt om te vragen of ze mag blijven slapen. Zohre, een Afghaanse vluchteling, is de oppas van het zoontje van Marjolijn. Het inburgeren valt haar zwaar. Marjolein voelt op haar beurt dat ze iets moet doen met het vluchtelingenprobleem dat op dat moment (2015) zijn hoogtepunt heeft bereikt.

Er ontstaat een vriendschap en in het jaar dat volgt helpt Marjolijn Zohre bij haar inburgering. En dat gaat niet zonder slag of stoot. Instanties werken niet mee en goede bedoelingen pakken verkeerd uit, maar tijdens nachtelijke gesprekken groeien de vrouwen dichter naar elkaar toe.

Net als bij Nobody Home blijf ik na de voorstelling doodstil achter. Wederom word ik geconfronteerd met actuele problematiek die zo ver weg, maar toch ook zo dichtbij is. Ik ben blij dat Zohre bij Marjolijn aanbelde en dat ik het verhaal heb mogen horen.

 

Zohre, een Afghaans Nederlandse Soap is tot en met 3 juni te zien in Frascati. 15 , 16, 17 juni en 20 juni staat de voorstelling in Theater Rotterdam.

 

Credits

Foto: Wikke van Houwelingen

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *