Een voorstelling buiten mijn comfortzone

Als ik de Mary Dresselhuys zaal van het DeLaMar Theater binnenkom, word ik verwelkomd door zomerse jukeboxmuziek. Een heerlijke binnenkomer, zeker als je bedenkt dat ik in de twintig minuten daarvoor behoorlijk nat geregend ben en wel wat zomer kan gebruiken. Als de zaal volstroomt, constateer ik dat ik een van de jongste bezoekers van vanavond ben. Iets waar ik als dertiger totaal geen moeite mee heb ;-).

 

Uitdaging

De voorstelling waar ik me vanavond bevind, is Slippers van Bos Theaterproducties. In deze comedy belanden Ginny en Greg, een jong koppel, bij Philip, de minnaar van Ginny, en zijn vrouw Sheila. Greg denkt bij de ouders van Ginny te zijn, terwijl Sheila ervan overtuigd is dat ze met voor haar onbekenden te doen heeft. Bijzonder is dat de voorstelling wordt gespeeld door twee cabaretduo’s: Plien (van Bennekom) en Bianca (Krijgsman) en Droog Brood (Peter van de Witte en Bas Hoeflaak). Nu vind ik comedy en cabaret al snel flauw worden, dus een comedy die door cabaretiers gespeeld wordt, is voor mij enigszins uitdagend. Maar je bent rupsje-nooit-genoeg of niet, dus ook deze voorstelling krijgt een kans.

 

 

Karikaturen

De muziek ebt weg, het licht dooft en ik parkeer mijn ‘als ik het maar niet te flauw vindt’-gedachten. Toegegeven, ik heb even tijd nodig om in het verhaal te komen. En op de momenten dat de zaal lacht maar ik niet, ben ik geneigd om ‘zie je wel’ te denken, maar mijn vrees blijkt al snel ongegrond.

De twee uur die volgen kenmerken zich door misverstanden, gepraat langs elkaar heen en het spel van de duo’s. Want dat het cabaretiers zijn, is duidelijk. De personages worden dik aangezet en hebben veel weg van karikaturen wiens onnozele blikken en hysterische kreten uiteindelijk ook mij aan het lachen krijgen.

Tijdens mijn fietstocht naar huis word ik wederom getrakteerd op een regenbui. Maar ik fiets in ieder geval door de regen met een glimlach op mijn gezicht. Misschien moet ik comedy en cabaret toch vaker een kans geven.

 

credits

foto’s: Raymond van Olphen

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *