Een nieuw recept en nieuw repertoire!

Stroganoff

Vanavond ga ik naar Ivanov van Toneelschuur Producties in een regie van de jonge Nina Spijkers. Als je naar een voorstelling van de Russische schrijver Tsjechov, met als hoofdpersoon een Russische landeigenaar gaat, moet daar natuurlijk een Russische maaltijd aan vooraf gaan. Nu ben ik niet heel erg thuis in de Russische keuken, maar gelukkig biedt Google uitkomst. Ik kom uit bij stroganoff, een geliefd gerecht binnen en buiten Rusland. Hoofdingrediënten: vlees en champignons. En laat ik nu net een vegetariër zijn die niet van champignons houdt… Gelukkig zijn er meerdere wegen die naar Rusland leiden, dus met hier en daar wat aanpassingen kon ik mezelf alsnog een Russisch gerecht voorschotelen!

 

Tijdloze Tsjechov

Als ik met een volle maag richting Theater Bellevue vertrek, realiseer ik me dat het vanavond mijn Tsjechov-debuut is. En dat is precies wat theater zo mooi maakt. Hoeveel voorstellingen ik ook zie, er valt altijd iets nieuws te ontdekken en mijn repertoire kan altijd aangevuld worden.

De klassieker Ivanov is een mooie toevoeging. En ook al stamt het stuk uit 1887 (100 jaar voordat ik geboren ben, best bizar eigenlijk!), het verhaal is tijdloos. Het gevoel dat je leven door je vingers glipt, dat je geleefd wordt, is ook vandaag aan de orde van de dag.

 

Leven of geleefd worden?

Ik zie hoe de ongelukkige Ivanov (gespeeld door Roeland Fernhout) worstelt met zichzelf, zijn schulden, zijn richtingloos bestaan en zijn stervende vrouw. Zijn leven glijdt aan hem voorbij, en in plaats van te proberen er controle over te krijgen, keert hij het de rug toe. Hij vlucht, ontkent en is vooral heel erg ongelukkig.

Toch valt er in de voorstelling ook veel te lachen. Het verhaal wordt luchtig gebracht, de cast zit vol energie en met name Hajo Bruins zorgt voor een komische noot in het stuk. Uiteindelijk wordt Ivanov met zichzelf geconfronteerd en dan wordt het toch even stil. In de zaal, maar zeker ook in mij. Want deze voorstelling is een mooie reminder voor mezelf. Iets meer stilstaan in het moment, bewust keuzes maken in plaats van altijd maar vol gas doorracen. 

 

Up next: Een Meeuw

Ik kijk met een goed gevoel terug op mijn eerste Tsjechov-voorstelling. Nieuw repertoire, een fijne avond en stof tot nadenken. Dat is koren op de molen voor de theaterliefhebber. De volgende Tsjechov (Een Meeuw van Toneelgroep Oostpool) staat overigens al in mijn agenda. En ik weet ook al wat er die dag op het menu staat!


credits
foto’s: Sanne Peper

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *