Een eenhoorn zonder hoorn

Zo kun je je wel eens voelen, alleen op de wereld, door niemand gezien, laat staan begrepen. En als je dan je hoorn verliest, dan ben je uiterlijk gelijk als die anderen; als paarden zonder hoorn. Al blijf je telkens achter, omdat je je linkerbeen mee moet slepen vanwege een ziekte die je in je jeugd hebt opgelopen. Zou Laura Wingfield zich zo voelen? Die gedachte komt bij me op tijdens het toneelstuk Glazen speelgoed van Toneelgroep Amsterdam. De frêle Laura Wingfield – gespeeld door Hélène Devos – wordt door haar moeder het toneel op gedragen. Een mooi beeld. Broer en zoon Tom heeft net de inleiding gegeven tot het verhaal en kijkt liefdevol naar het tafereel. Gedurende het stuk moet Laura zich hinkend voortbewegen, soms langzaam en soms ook heel snel, als ze verdrietig is bijvoorbeeld als Tom en zijn moeder hun verstikkende relatie uiten.

glazen_speelgoed_15_16©_Sanne_Peper1

Met het verhaal – een toneelstuk voor vier karakters – geschreven in 1945, brak de Amerikaanse schrijver Tennessee Williams door in de Verenigde Staten. Het werk is sindsdien vele malen uitgevoerd, ook in Nederland. Elf jaar geleden nog, met Angela Schijf als Laura Wingfield en Victor Löw als haar broer. Marcel Hensema (onlangs te zien in een hartbrekende en komische rol in de tv-serie Volgens Jacqueline) speelde Jim, de aanbidder die er geen een blijkt te zijn. Nu is de voorstelling uitgevoerd door Toneelgroep Amsterdam. De vrij jonge New Yorkse regisseur Sam Gold werd gevraagd om het stuk te regisseren. In zijn woonplaats maakt hij theater op en off Broadway. Glazen speelgoed is zijn eerste buitenlandse regie. En terwijl Laura en Jim een ontroerende scène spelen, genieten moeder en zoon Wingfield achter op het toneel in stilte van het diner. Ik denk aan de geroosterde bieten die ik eerder op de avond at met artisjokharten en romige feta. Zoet en toch uitgesproken pittig, net als de toon op het podium op dat moment.

Glazen speelgoed is nog t/m vrijdag 15 januari te zien in Stadsschouwburg Amsterdam.

credits
eten: salade van geroosterde biet, artisjokharten en feta // gegrilde kip met bruine linzen, maïs en volkorenbasmatirijst
theater: Stadsschouwburg Amsterdam
gezelschap: Toneelgroep Amsterdam
foto’s: Sanne Peper
nog leuk om op te merken: ik zat naast een echtpaar dat vroeg of ik extra hard voor ze wilde applaudisseren, omdat zij nog met de trein naar hun bed in Eindhoven moesten reizen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *