De snelle eend

Met mijn We are Public pas toog ik naar Frascati, een sympathiek theater in de binnenstad van Amsterdam. Frascati produceert ook eigen werken, geregisseerd door jonge, internationale makers. En hoewel De wilde eend van de Noorse regisseuse Maren Bjørseth (1984) van de ene recensent 2 en van de andere 4 sterren kreeg, wilde ik met eigen ogen en oren ervaren hoe één van Henrik Ibsens grootste theaterstukken door zijn landgenote werd geïnterpreteerd. En met mij een volle zaal ouderen, jongeren en alles wat daar tussenin zit, waaronder een paar Amsterdamse acteurs.

foto: Anna van Kooij

Het verhaal draait om de waarheid en om de leugen. Soms is het beter om niet alles te weten. Deze Eend laat in sneltreinvaart zien hoe de waarheid levens ruïneert. Waarom liet de waarheidsfanaat Gregers de familie Ekdahl niet in hun eigen bubbel zitten? Hun geluk werd toch al overschaduwd door de oogziekte van dochter Hedvig.

De wilde eend start met een danceparty, compleet met stroboscopen. De actrice die Hedvig speelt, blijkt een prachtige zangstem te hebben. Verderop in het spel zingt de familie in harmonie. Waarom mochten wij niet samen met de Ekdahls blijven dansen? Iedereen heeft toch recht op voorspoed en vreugde?

Zoals vaak loop ik het theater uit met vragen die in me opkomen tijdens een voorstelling. Ik fiets al denkend naar huis. Achter de Dam komen mannen met ringbaarden die diagonaal oversteken op mij af en gunnen mij daardoor geen ruimte op het kruispunt. Bijna bevind ik mij in een enge film met zombies. Waarom laten deze mensen mij niet met rust? Kunnen we niet allemaal gewoon gelukkig zijn? Snel rijd ik door. Weg van deze brute lieden. En terug naar mijn eigen bubbel, met in mijn hoofd de zanglijnen van Hedvig, arme Hedvig.

De wilde eend is donderdag 5 en vrijdag 6 november nog in Frascati te zien Koop je tickets hier (online tickets kopen bespaart je 2 euro per ticket).

Eten: ik had natuurlijk Peking eend of eendenborstfilet of gekonfijte eendenbout moeten eten, maar in plaats daarvan werd het gegrilde courgette en aubergine, gegrilde chorizo en spaghetti aglio olio

Leuk: ik had een mooie plek op de hoek van rij 3 waar ik welkom werd geheten door een oudere dame. Zij en haar vriendin wensten elkaar een plezierige voorstelling.

Trailer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *