Met je 3D-bril naar de opera

Het is tijd voor opera. Samen waren we vorige week bij de start van het nieuwe Opera Forward Festival voor de wereldpremière van Only the Sound Remains van de Finse componiste Kaija Saariaho.

Bestand 25-03-16 08 22 21Dit weekend ging er weer een kersverse opera in première. Eentje waar je een 3D-bril voor moet opzetten. Blank Out van Michel van der Aa.

Michel woont in Amsterdam is tamelijk jong in operaland (46 jaar) en een van de weinigen tot nu toe die voornamelijk gebruik maakt van hedendaagse technologieën. Een paar jaar geleden maakte hij zijn eerste 3D-opera Sunken Garden (met libretto van David Mitchell, schrijver van onder andere Cloud Atlas). Sinds vorig jaar juni is The Book of Sand, de eerste digitale, interactieve liedcyclus, te downloaden als app en online te bekijken. Voor Blank Out maakte hij met een team 3D-dronebeelden – dit is voor het eerst in Nederland. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen voor het jongste werk van deze alleskunner. Niet alleen componeerde hij de muziek, regisseerde hij de opera, zit hij bovenop de technische productie, maar schreef hij ook het libretto, gebaseerd op het werk en leven van de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker.

Met de 3D-bril op keken we naar een opera met twee zangers en een koor. De eerste stond op het podium, de tweede zag je op het scherm en het koor hoorde je op tape. Ik had van tevoren de credits niet bekeken en verwachtte – zoals bij opera gewoon is – een muziekensemble te zien spelen. In plaats daarvan zag ik een nagenoeg leeg podium en een groot scherm. Sopraan Miah Persson zingt flarden poëzie. Eerst alleen en even later met en tegen twee andere Miahs die op het grote scherm verschijnen. Dan worden de zinnen compleet en kom je meer te weten over de dag dat haar zoontje verdronk. Terwijl zij zingt volgen op het scherm meerdere lagen over en door elkaar heen. De vrouw richt op het podium een modelhuis in waar ze met haar zoontje woonde. Een filmcamera zoomt daarop in waarna je het ‘poppenhuis’ live op groot scherm ziet, maar ook in 3D en ook het huis zelf ergens in een weiland. Dan komt bariton Roderick Williams in beeld. Hij danst aandoenlijk, maar kampt met een trauma, zo blijkt. Hij is haar zoon en heeft een heel andere herinnering.

Bestand 25-03-16 08 30 46
De stemmen zijn prachtig, de film spreekt tot de verbeelding, er wordt mooi geacteerd, maar het geheel is behoorlijk abstract. Mijn gedachten schieten daarom tijdens de voorstelling alle kanten op, maar vormen samen geen verhaal. Ik loop verdwaasd de zaal uit, en voel dat ik iets ongewoons heb meegemaakt, maar hoe dat komt, herinner ik me niet, daarvoor gebeurde er teveel. #blankout

Gelukkig zijn er experts in het opnemen en verwerken van grote hoeveelheden informatie en betekenis kunnen geven aan wat ik zag en hoorde.

 

Credits:
nog te zien in Muziekgebouw aan ’t IJ
lees ook het interview Michel van der Aa over het maakproces
foto Blank Out: Marco Borggreve

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *