Naar huis

Een aantal jaren geleden ben ik gestopt met verjaardagscadeautjes geven. Niet uit geldgebrek, door winkelvrees of een hang naar anticonsumptie, maar omdat mijn vrienden al zoveel spullen hebben en ik het daarom steeds lastiger vond om iets origineels voor ze te kopen. Tegenwoordig geef ik ze een cadeau waarmee we samen tijd door kunnen brengen. Ik koop een mooie kaart, schrijf erop hoe blij ik ben met hem of haar als vriend(in) en neem diegene mee lunchen, naar een voorstelling, concert, feestje, stad of massage. Ernst-Jan Pfauft van de Correspondent beschrijft hier het mooie van ervaringen cadeau geven.

 

Conny Janssen Danst

Afgelopen dinsdag was het tijd om weer een cadeau in te wisselen: een voorstelling van Conny Janssen Danst. Ik en mijn vriendin hebben samen al eerder werken van dit gezelschap gezien, onder andere I’m here & Álbum Familiar met live muziek van Beppe Costa. Deze voorstelling bestond uit twee verschillende stukken en hebben allebei veel indruk op me gemaakt. De rauwe en bijna agressieve bewegingen in de ene voorstelling en de intimiteit en persoonlijke verhalen in de andere staan in mijn geheugen gegrift.

De nieuwe dansvoorstelling HOME ging in januari in première als opening van het jubileumjaar van Conny Janssen Danst (het gezelschap bestaat in 2017 namelijk 25 jaar) en belooft veel goeds. De Volkskrant gaf vijf sterren en schreef onder andere: “… een intens troostrijke ervaring in een verwarrende tijd.”

Een ander hoogtepunt van het jubileumjaar volgt in de zomer: de terugkeer van de succesvolle locatievoorstelling Mirror Mirror naar de RDM Onderzeebootloods in de Rotterdamse haven.

 

Waar ben je thuis?

HOME wordt uitgevoerd in de grote zaal van de Stadsschouwburg Amsterdam. We hebben een half uur voor aanvang in Stanislavski afgesproken voor een kopje thee en om nog even bij te kletsen. Als we naar de zaal lopen, lezen we snel waar de voorstelling over gaat. HOME draait rondom de vraag wat ‘thuis’ betekent. Het is vaak meer dan stenen, meer dan een fysieke ruimte. Wat maakt dat je je thuis voelt, waar ben je thuis? Is het een plek, de mensen om je heen, of gaat het om een ‘sense of belonging’. Nieuwsgierig gaan we op onze plek zitten.

Zodra het zaallicht uitgaat, ben ik direct gefascineerd door de live muziek en dansers. De muziek en bewegingen passen perfect bij elkaar. Michel Banabila en Maarten Vos hebben speciaal voor deze voorstelling muziek gecomponeerd en voeren deze ter plekke uit. Zij lijken bijna twee extra dansers in de voorstelling. De dansers zijn allemaal anders: groot, klein, man, vrouw, donker, wit, Aziatisch. En allemaal lijken ze op zoek te zijn, naar zichzelf en naar een veilige plek. Het voelde voor mij alsof de dansers hun persoonlijke ervaringen en verhalen toonden, je ziet ze aansluiten bij een groep, zich afzonderen, met z’n tweeën op zoek gaan en door middel van gedetailleerde bewegingen en gezichtsuitdrukkingen geven ze je een bepaald gevoel mee.

Na ruim een uur (heerlijk die niet al te lange voorstellingen) staan we weer in Stanislavski met veel stof om over te praten. Zo bespraken we welke danser(es) ons het meest intrigeerde en welke verhalen we uit de choreografieën opmaakten. We fietsen door de regen terug naar onze huizen in Amsterdam-West, terwijl ik nadenk over wat mijn eigen HOME is. Is dat waar ik nu naar onderweg ben? Of waar we samen vroeger samen zijn opgegroeid of moet ik mijn eigen HOME nog ontdekken?

 

HOME toert komende maanden door heel het land en is op 28 april terug in Amsterdam. Voor meer informatie en tickets zie hier.

 

credits
foto’s: Leo van Velzen

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *