Leven als Tetris

Als ik aan het spel Tetris denk, ga ik direct terug naar mijn jeugd. Naar lange zomervakanties op campings in Frankrijk. Veel zwemmen, cinq croissants et deux baguettes, uitstapjes naar kastelen en grotten in de omgeving en altijd Tetris op de Gameboy spelen. Dat spelletje werd bij ons in het gezin nog populairder toen we een tweede Gameboy kregen en ‘Tetris-aan-een-draadje’ konden spelen. Oftewel: de twee Gameboys met een kabeltje met elkaar verbinden en tegen elkaar strijden. Als de een twee lijnen wegspeelt, krijg de ander er twee lijnen bij en zo kun je elkaar ‘naar boven drukken’. Ik kan de spanning van het spel nog voelen. Ik begon altijd met een spelletje Tetris om de verveling tegen te gaan. Maar eenmaal bezig werd ik bloedfanatiek en wilde ik natuurlijk winnen. Vaak tevergeefs, want m’n kleine zusje was de beste van ons allemaal.

Afgelopen vrijdag ging ik naar de dansvoorstelling TETRIS Mon Amour van Club Guy & Roni met muziek van Thijs de Vlieger uitgevoerd door Slagwerk Den Haag. Choreograaf Roni Haver was vroeger verslaafd aan Tetris. Ze neemt het spel als metafoor voor het echte leven; een race tegen de tijd met een eindeloze stroom van dingen die op je af komen. Hoe meer je uit de weg ruimt, hoe hoger je levensscore is.

Als ik de bomvolle zaal in Theater aan het Spui binnenkom, staan de slagwerkers al vooraan op het podium. Ze bewegen als haperende robots. Ik ben op slag verliefd op de kostuums: strakke legergroene overhemden gaan over in mooie hoepelrokken, met witte variaties voor de vrouwelijke dansers. Op de elektronische muziek gaan zeven dansers en drie musici het gevecht met het spel aan. Het resultaat is echt megatof en net als het spel verslavend om naar te kijken! Robotdancing wordt door de combinatie met breakdanceachtige, meer klassieke bewegingen en zelfs vogueing naar een hoger plan getild. Het decor met de witte lichtstralen die van tijd tot tijd een raster vormen, is minimalistisch en superstrak.

Als de musici ook mee gaan dansen, ben ik helemaal gefascineerd. Want wat kunnen ze dat goed! Als later een van de slagwerkers óók nog eens begint te zingen valt mijn mond bijna open. Wat een multitalent staat hier op het podium. En net zoals in Tetris én het echte leven gaat iedereen maar door door door. Als één van de ‘poppetjes’ echter verliefd wordt op een ander gaat zij zich steeds meer menselijk bewegen en wordt ze langzaamaan een persoon van vlees en bloed.

Gelukkig was ik zelf vroeger op de camping in Frankrijk niet echt verslaafd aan Tetris. Er hoefde maar één iemand voor te stellen dat we gingen zwemmen en de Gameboy werd weggelegd. Ook nu probeer ik ook zo weinig mogelijk verslaafd te raken aan spelletjes, series en social media. Wat tot op zekere hoogte lukt. Ik word echter zwak als het nieuwe seizoen van Stranger Things op Netflix staat of als ik net het spel Sim City voor Ipad heb ontdekt. Maar vaak blijken dat korte verslavingen te zijn. En dat is maar goed ook. Want zoals Roni Haver ons leert; we moeten meer opkijken van ons scherm en niet gedachtenloos al spelletjes spelend door het leven gaan.

 

TETRIS Mon Amour is aan het toeren door Nederland en o.a. nog te zien in Rotterdam (30 nov), Utrecht (1 en 21 dec) en Haarlem (19 dec). Check hier de volledige speellijst.

credit
Uitgelichte afbeelding: Club Guy & Roni

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *