Associëren in het donker

Het is misschien een rare contradictie maar bij I/II/III/IIII van Kris Verdonck ben ik oneindig gefascineerd maar moet ik tegelijkertijd mijn uiterste best doen om niet in slaap te vallen. Het is helemaal donker in de zaal en de muziek herhaalt slechts enkele noten. Dat werkt meditatief en dat zorgt er dan weer voor dat ik bijna automatisch in slaap val. Maar tegelijkertijd slaan mijn hersenen op hol van het associëren. Ik denk aan de slager, ik denk aan marionetten, ik denk aan de rorschachtest, het Zwanenmeer, de weegschaal in de keuken van Erna, cheerleaders, de Holocaust, muziekkistjes, de Gebroeders de Witt in Madame Tussaud, aan dik zijn en aan dun zijn. Even denk ik erover om hier alleen maar associaties te schrijven, omdat het zo bijzonder was om met mijn gedachten alle kanten op te gaan, zónder dat het afleidde van de dans en het stuk. Maar mijn gedachtes zijn zo kort als de muziek, vier noten en weer door en na afloop kan ik alleen nog de meest doordringende naar boven halen.

Het concept van de voorstelling is simpel. Een danseres hangt in een tuigje aan een bewegende machine. Ze danst een solo, vervolgens zien we twee dansers hetzelfde stuk dansen, dan drie en dan vier. De balans verspringt letterlijk en figuurlijk bij elk stuk. We kijken ernaar in de Meervaart, bij de première van de uitvoering van ICK, waar we eerder Swan Lake en Macbeth van zagen. In het programmaboek wordt de aanwezigheid van machines in onze samenleving benadrukt. Hoe die al aanwezig was tien jaar geleden, toen het stuk werd gemaakt, en hoe dat alleen maar is gegroeid. Ik denk juist opvallend weinig aan mijn mobiele telefoon tijdens de voorstelling. Ik kan niet ontkennen dat ik thuis op de bank gewend ben om door mijn Instagram te scrollen als Netflix kijk, met een goede kans dat ik tegelijkertijd op mijn iPad informatie over de serie die ik momenteel aan het kijken ben loop op te zoeken. In het theater haat ik het als mensen hun telefoon pakken, zeker als het zo donker is, maar ik merk dat ik steeds vaker moet vechten om dat niet ook zelf te doen. Vanavond hoef ik geen stilte op te vangen met een elektronisch apparaat, mijn hersenen vullen de gehele ruimte.

Na afloop sippen we aan champagne, eten we bitterballen en kletsen we nog lang na over het concept, voordat we de donkere nacht in gaan om naar huis te fietsen. De machine komt er toch weer bij. Op zoek naar de snelste route, om thuis weer verder te associëren.

 

I/II/III/IIII is volgend seizoen weer te zien met een kleine tournee. Op 31 oktober is de voorstelling te zien in de Meervaart. Kaartverkoop start 7 juni.

 

credits

foto: Alwin Poiana

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *