‘Je mag het aan niemand vertellen’

Links staat ‘Het straatje’ van Vermeer, gemaakt rond 1660, inmiddels geïdentificeerd als Vlamingstraat 40-42 in Delft. Rechts staat het ‘straatje‘ vandaag, met de huidige inwoners. De huizen op de foto werden eind 19e eeuw gebouwd. 

Een paar maanden geleden ging ik met m’n vader naar de TEFAF Maastricht, een hyperchique kunstbeurs waar mensen met hun privévliegtuig naartoe gaan om een Rembrandt of een Warhol te kopen. Mijn vader krijgt als hoogleraar Kunstgeschiedenis altijd een uitnodiging en dus kunnen we heerlijk kunst én mensen kijken. Vlakbij Maastricht kwam m’n vader opeens met een serieus gezicht aanzetten. ‘Lies, ik weet waar het Straatje van Vermeer is.’ Oké, eerlijk is eerlijk, tot dat moment wist ik niet dat de wereld níet wist waar dat straatje was, maar het was ook gelijk duidelijk dat dit kunsthistorisch wereldnieuws was. Ik was gelijk enthousiast en ook een beetje beledigd, blijkbaar wist m’n pap dit al maanden en had er niks met mij over gedeeld. Vervolgens kwamen de zware woorden. ‘Je mag dit aan niemand vertellen.’ Het voelde alsof m’n vader in mijn oor had gefluisterd wie de Mol was. (De maanden erna bleek trouwens dat steeds meer mensen op de hoogte waren gesteld van waar dat Straatje lag en ook wie de Mol was trouwens, maar dat terzijde.)
Sinds afgelopen donderdag is het helemaal niet geheim meer. Het stond in de kranten (o.a. NRC en de Volkskrant), was op het journaal en er is een tentoonstelling in het Rijksmuseum. Het hele verhaal is te lezen in de publicatie bij de tentoonstelling. Geen moeilijk geneuzel, maar een opvallend spannend verhaal dat begon in een stoffig archief.
Het is voor de hand liggend dat ik hoop dat jullie allemaal naar de tentoonstelling komen kijken. De tentoonstelling is klein en toont Delft in die tijd en de belangrijkste bronnen die gebruikt zijn bij het onderzoek. En natuurlijk zie je het Straatje, dat nu een hele eigen muur heeft. Fijn om met je Museumkaart even snel naar binnen te piepen of om te combineren met een bezoek aan de rest van het Rijks, maar dan ben je gelijk een paar uur kwijt.

Foto: Het Rijksmuseum

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *