IDFA: waar moet ik heen?

Het International Documentary Festival Amsterdam (IDFA) is vorige week donderdag 18 november begonnen en duurt nog tot en met zondag 29 november. Tijd genoeg om de sores van alledag te ontvluchten en in je in andermans sores te verdiepen.

Als je nog niet eerder naar het grootste documentairefestival ter wereld bent geweest, kan het overweldigende aanbod je overvallen. Gelukkig biedt de website van IDFA vele zoekfuncties. Onder andere via een blokkenschema. Je kunt zoeken op onderwerp (met handige filters zoals: kunst en cultuur met als subonderwerpen: theater, dans, performance, film, muziek). Ook heeft IDFA voorselecties gemaakt, net als VPRO en Vrij Nederland, zodat je je geen buil kunt vallen.

A Family Affair
Vorige week ben ik naar de openingsfilm geweest: A Family Affair, een Nederlandse documentaire gemaakt door Tom Fassaert over zijn oma die verliefd op hem wordt, maar daar gaat het niet om. Zijn vader, oom en tante hebben een moeilijke relatie met hun moeder die hen op jonge leeftijd in een kindertehuis achterliet. Dat oma openlijk voor de camera toegeeft dat ze het liefst jaren jonger zou willen zijn, zodat ze een relatie met hem kan beginnen, geeft al aan dat oma zich met andere dingen in het leven bezighoudt dan met familieproblemen. De documentaire draait nu ook in het gewone filmcircuit.

Tickets kopen
Woensdag stond ik teleurgesteld voor een uitverkochte filmzaal waar de bergklimfilm Meru werd gescreend. Hopelijk is de film nog eens in de bioscoop te zien. Tot die tijd troost ik me met wat beelden uit de trailer. Ik realiseer me dat ik snel tickets moet kopen. Dat kan via de IDFA-kassa’s, de website van IDFA of de app. Check de dagen en de tijdstippen waarop je kunt, lees de korte achtergrondinformatie en bestel de tickets. Ik probeerde via de app te betalen, maar ik kom niet verder in het betaaldeel. Jammer. Maar via de site kan het wel – na registratie voor MyIDFA. Na betaling krijg je de e-tickets per mail, maar ook laadt de app de e-ticket (een streepjescode) in je ‘bestelhistorie’. En dan kan het feest beginnen: met een warme chocomel in de ene hand en je smartphone in de andere, loop je langs de ticketcontrole de filmzaal in. Zoveel mogelijk bovenin of achterin en in het midden zitten om optimaal te genieten of te huiveren.

nina-simone-21Waar moest ik heen? In ieder geval naar What Happened, Miss Simone? Ik zag hem gisteravond laat. Verschrikkelijk ontroerende film over de legendarische Nina Simone. Ik wist niet dat zij zo’n virtuoso pianiste was. Na afloop loop ik nog even langs de kassa om in real life een ticket te kopen voor In California (van een jonge filmmaker die ontdekt dat zijn vriendin – een ballerina – een geheim heeft). De volgende films wil ik dit weekend nog zien: Janis: Little Girl Blue (intrigerend portret van Janis Joplin), Wastecooking – Make Food, Not Waste en 10 Billion – What’s on Your Plate en een bergklimfilm K2 – Touching the Sky.

30 Films
Zes films zijn niet veel als je het vergelijkt met het aantal dat de docugeeks zien. Zo’n enorme liefhebber is mijn vriendin Miriam. Ze woont momenteel in Berlijn met man en kind, maar is speciaal naar Amsterdam gekomen om inleidingen en nagesprekken bij een aantal IDFA-documentaires te doen.

IMG_5941.JPGTerwijl we vlakbij Tuschinski in café Brug34 een macchiato latte drinken en een muffin met bosbessen delen vraag ik haar hoe zij een keuze maakt uit de 300 films. “Als het IDFA-programmaboekje op de mat valt, plan ik de rest van de dag vrij om alle filmomschrijvingen te lezen. In de eerste ronde kruis ik alles aan wat ik interessant vind. Vervolgens ga ik nog drie keer door de selectie heen om een top 4 te maken: films die ik ECHT ECHT wil zien, films die ik ECHT wil zien, films die ik GRAAG wil zien en films die mijn tijd kunnen opvullen (en dan zijn er nog honderd films die ik niet eens zal gaan zien). Vervolgens ga ik door het dagprogramma om zoveel mogelijk films van nr 1 te selecteren, daaromheen plan ik films uit de volgende lijstjes. Meestal kom ik uit op 30 tot 35 films per festival.” Zovéél! Ik ben jaloers – volgend jaar ga ik ook weer het hele boekje doorspitten. De documentaires die je ziet, blijven je bij. Ik herinner me een man die last had van slapeloosheid, een man die een bordeel bouwt om geld te verdienen om voor zijn gehandicapte vrouw te kunnen zorgen, de renners van de ultramarathons van de 4 Desert Grand Slam. Stuk voor stuk aangrijpende drama’s over mensen die overleven. 

still uit A Family Affair

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *