Filmfestival om in de gaten te houden

Dit jaar is het alweer de 21ste editie, maar toch merk ik dat als ik de naam noem van dit festival dat het overgrote deel van mijn (cultuurminnende) vrienden, geen idee heeft waar ik het over heb. De Roze Filmdagen heeft een grote vaste kern van vrijwilligers en bezoekers. Dus het is best gek dat het bij het grote publiek minder bekend is. Een vriendinnetje van mij zit in het bestuur en nodigde mij uit voor een bezoekje namens The Cultural Lifestyle. Met filmliefhebber en goede vriend Tim ga ik naar het filmfestival dat zich helemaal richt op LGBTQ.
De keuze valt op de film The Strange Ones. We spreken drie kwartier voor aanvang af in Het Ketelhuis zodat we rustig nog even bijkletsen, een drankje halen en rondkijken. We doen ons te goed aan cocktails in de speciale ‘Tom of Finland’-bar en hangen lekker op de banken in de loungetent.

 

The Strange Ones

De vertoning van The Strange Ones is een samenwerking met Imagine Film Festival (wat dit jaar van 11-21 april zal plaatsvinden in EYE). In eerste instantie kwam de film uit als korte film (The Strange Ones, 2012). Maar vorig jaar is hij opnieuw uitgebracht en deze keer duurt hij 90 minuten. 

Vanwege de lange natuurshots en de traagheid doet de film denken aan een western-movie. Het gebrek aan muziek zorgt ervoor dat je, net als de hoofdpersonages Nick (Alex Pettyfer) en Sam (James Freedson-Jackson) continue op je hoede bent en een beetje zenuwachtig wordt. Want wie zijn deze jongens? Zijn ze wel echt broers zoals ze zelf beweren te zijn of is voelen ze een andere liefde voor elkaar? Waar zijn ze voor op de vlucht? En waar gaan ze naar toe? Je wordt als kijker lang in het ongewisse gelaten. Wel zie je korte grimmige flashbacks waardoor zich een zeer gelaagde verhaallijn met ‘Lolita-achtige vibes’ ontvouwd. Pas in de allerlaatste minuten film wordt duidelijk waarom deze jongens nou eigenlijk onderweg zijn. Ik ben onder de indruk van de jonge Sam en hoop hem nog veel te zien in de toekomst.

 

Wat mij betreft wint deze film sowieso de publieksprijs want de beelden zijn prachtig en de film gaat onder je huid zitten. Pettyfer verdient volgens ons in ieder geval de prijs voor ‘lekkerste hapje van de wereld’. Na de film halen wij nog een drankje bij de charmante en goedlachse cocktailmeneer en praten we nog even na. De Roze Filmdagen is voor mij een festival om in de gaten te houden. Kwalitatief een sterk en gevarieerd programma, zeer gastvrije vrijwilligers en crew, goede sfeer (en drankjes) en een duidelijke visie zorgen voor een hoog niveau en een fijne kijkerservaring. Ik ga volgend jaar weer, Tim komt deze week al terug belooft hij.

 

Roze Filmdagen is nog tot en met zondag 18 maart in Bioscoop Het Ketelhuis op het Westergasterrein te bezoeken. Zondagavond worden de prijzen uitgereikt.

 

credits

Foto: still uit The Strange Ones

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *