Engelen in de bioscoop

Na ruim twee maanden was het éindelijk zo ver: ik kon het tweede deel van Angels in America van National Theatre in Londen kijken. Het eerste deel had ik plotseling nog kunnen zien toen ik op vakantie was en een vriendin een kaartje overhad. Maar de voorstelling was verder stijf uitverkocht, ik was maar een paar dagen in Londen en had eigenlijk sowieso het budget niet om nog een kaartje te kopen voor het tweede deel. Zodra ik thuis kwam googelde ik de voorstelling, iets dat ik graag doe ná het zien van een voorstelling, maar nu met een duidelijker doel. Wordt deze voorstelling gestreamd, zo ja, waar en wanneer?

National Theatre streamt regelmatig voorstellingen, onder de noemer NTlive, en ik had al eerder Coriolanus in de bioscoop gezien. Ik had daarom goede hoop dat er mogelijkheden waren en jawel: ik moest nog even wachten maar ik kón deel twee gaan kijken. Er waren prachtige plekken beschikbaar en tickets waren maar € 12,50. En alleen hoefde ik ook niet te gaan, want o.a. Shelley had al eerder een kaartje gekocht.

 

Popcorn

Vanuit een bioscoopstoel een toneelvoorstelling bekijken, is niet hetzelfde als in de theaterzaal. Ik merk dat ik het tweede deel interessanter vind en regiekeuzes beter begrijp dan in het eerste deel. En misschien wel daarom mis ik de vrijheid om zelf te kiezen waar ik kijk, zeker als er meerder mensen tegelijk op het podium staan. Maar eerlijk is eerlijk, bioscoopstoelen zitten écht heel lekker, je zou er bijna van in slaap vallen, maar de voorstelling is aangrijpend en de airco staat goed aan. Mocht de slaap toch toeslaan dan kan ik altijd naar de koffie, popcorn of het snoep grijpen. In de bioscoop mag er uitgebreid gegeten worden wat mij betreft.

 

 

In de pauze kijken we de zaal in Londen in. Alsof je naar een spiegel kijkt die niet helemaal klopt. Ook in Amsterdam is vanavond het publiek behoorlijk jong en vol met expats. Verderop in de zaal zit een meisje met een rolkoffer. Ik vraag me af waar ze vandaan komt of naartoe gaat. Al het gelach komt in echo, soms eerst in Amsterdam, soms eerst in Londen en het geeft de voorstelling een extra dimensie. We kijken samen met al deze mensen (en nog veel meer over de hele wereld).

Ik heb meerdere uitvoeringen van Angels in America gezien en nooit was ik me zo bewust van de humor. Het is ook de eerste keer dat ik het héle stuk zie, er is geen scène uitgeknipt. Achteraf snap ik wel waarom ze er vaak uitgehaald worden, maar wat een plezier om het allemaal te kunnen bekijken.

Je kan met enige regelmaat naar live streams van theaterstukken blijven gaan (en ook van opera’s, balletten en musicals), maar ik sla ze voorlopig over. Tenminste, dat zeg ik nu. Voor je het weet, zit ik weer in de zaal. Bijvoorbeeld op 21 september als de voorstelling Yerma van een van onze lievelingsregisseurs Simon Stone wordt gestreamd.

Het is een beetje als de oranje winegums in het zakje. Ze zijn minder lekker, maar ze zijn ook niet vies. Je wacht tot het laatste moment maar zwicht dan toch. Snoepjes en cultuur, uiteindelijk zeg ik toch wel ja.

 

credits
uitgelichte foto: Jason Bell
productiefoto: Helen Maybanks

 

 

One thought on “Engelen in de bioscoop

  1. Geweldige vergelijking met de winegums! Daardoor snap ik precies wat je bedoelt.
    Helaas zullen we het in Amsterdam vaak met oranje winegums moeten doen, want eventjes naar Londen reizen voor een theatervoorstelling of New York voor de opera is voor de meeste Amsterdammers niet te doen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *