Kun je mij zien?

We hebben lang gewacht om achter de coulissen te mogen bij Toneelgroep Amsterdam. Het duurde maar liefst twee jaar. De eerste keer werd onze aanvraag gewoon afgewezen, maar nu kregen we toegang tot de duistere wereld die backstage heet. ’s Ochtends kregen we nog een sms: “draag zwarte kleren”.

Maar eerst moet er gegeten worden en behoorlijk goed ook, want we zouden drieënhalf uur moeten blijven zitten. Toneelgroep Amsterdam is het huisgezelschap van Stadsschouwburg Amsterdam op het Leidseplein. Net even naast het plein is het Kleine Gartmanplantsoen waar Casper Reinders zijn horeca-imperium (o.a. Jimmy Woo) heeft uitgebreid met restaurant Nacional. Een mooie hoge ruimte waar de aardige bebrilde bediende ons alledrie voorzag van een grote hamburger met rundvlees en gesmolten Old Amsterdamkaas. Met knapperige Franse frietjes en lekkere mayo ernaast. Binnen een kwartier geserveerd en binnen iets meer dan een kwartier opgesmikkeld.

Laura en Erna gingen naar de artiesteningang van de Stadsschouwburg waar de producent van de Achterkant van theatergroep De Warme Winkel het contant meegebrachte geld incasseerde (je mocht zelf kiezen of je korting wilde, het volle of het dubbelvolle bedrag wilde betalen). Lisa ging naar de voorkant om naar Lange dagreis naar de nacht van Toneelgroep Amsterdam te kijken.

Het selecte Achterkant-publiek bestond uit een paar studenten en Young professionals, een Duitse maar in Amsterdam wonende choreografe, iemand op krukken en nog een tiental avontuurlijke liefhebbers in de leeftijd van 30-75.
Zittend in het donker op comfortabele stoelen keken we vanachter een verduisterd raam op het podium en de nog lege schouwburgzaal. ‘piep-piep-piep’ kwam er uit een speaker en een stem zei: ‘zaal gaat open’. Tussen het langzaam druppelende publiek zochten we Lisa, maar De Warme Winkel-acteurs hadden ons al direct in hun greep. Vaag zagen we wel dat de zaal volstroomde, maar wij keken alleen nog maar naar dat wat aan de achterkant gebeurde.

Wij van het Achterkant-publiek gaan helemaal niets verklappen en als je zelf gaat speuren op internet naar recensies dan kunnen we je niet tegenhouden. Wij zeggen maar een ding: bel 06 19438382 en hoop dat je je ‘accreditatie’ krijgt. De avond was mooi en goed en absoluut de moeite waard.



Over Lange dagreis naar de nacht aan de voorkant kunnen we meer vertellen. Frequente bezoekers van Toneelgroep Amsterdam weten tot op zekere hoogte wat ze kunnen verwachten: een onderhoudende voorstelling uit het repertoire met een prachtig decor, fantastische acteurs en een emotionele verbinding tussen toneelstuk en publiek. Hoewel de voorstelling soms lang aanvoelt, blijven uiteindelijk alleen de sterke momenten over. Je vergeet dat je je soms misschien een beetje verveelde of frustreerde en onthoudt die momenten van woede en tederheid op het toneel.

Lange dagreis naar de nacht is een grotendeels biografisch stuk van de Amerikaanse schrijver Eugene O’Neill en die gedachte maakte het stuk voor mij nog net iets spannender. Het geeft een extra laag aan de personages die je het ene moment volledig begrijpt en het volgende moment wel kan wurgen.

Achterin het decor hangt een groot raam, waarachter het altijd nacht is. Zouden Erna en Laura daar zitten? Ik kan ze met geen mogelijkheid zien. Zouden zij mij wel kunnen spotten? Zitten ze de hele tijd mijn reacties te peilen? Ik heb geen idee en laat de gedachte varen. Er gebeurt genoeg schoons op het podium.

Na de voorstelling komen we weer samen op het terras van Stanislavski (of ‘de Stannie’, zoals de jongens van De Warme Winkel het café-restaurant liefkozend noemen). Mijn gedachten worden alle kanten opgetrokken. Een deel van mij zit nog volledig bij Lange dagreis, een ander deel wil alles weten wat er aan de achterkant gebeurde en weer een ander deel schreeuwt: ‘nee, geen spoilers!’ Vanavond ga ik zelf naar Achterkant kijken. Ik kan niet wachten om de twee te vergelijken.

Lange dagreis naar de nacht en Achterkant zijn nog tot en met 12 december te zien in Stadsschouwburg Amsterdam.

credits
restaurant: Nacional, Kleine Gartmanplantsoen 11a
theater: Stadsschouwburg Amsterdam
gezelschappen: De Warme Winkel, Toneelgroep Amsterdam
foto Achterkant: Sofie Knijff
foto Lange dagreis: Jan Versweyveld

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *