Dineren voor Donna

Ieder cultureel avondje is anders. Sommige mensen werken snel een broodje naar binnen en racen 2 minuten voor aanvang gehaast de zaal in, anderen gaan uitgebreid tafelen en hebben genoeg tijd om voor aanvang nog de lippen bij te stiften of een flesje water te vullen. Wij kiezen vanavond voor de laatste variant. Zeer ontspannen halen we onze kaartjes voor Donna Donna van Orkater op aan de kassa van Bellevue en strijken neer in het restaurant van De Smoeshaan. We hebben nog 2 uur de tijd, heerlijk! Alle tijd om bij te praten, ons in te lezen en rustig te eten.

We kiezen allebei een hoofdgerecht van de overzichtelijke menukaart. Altijd fijn als je niet tussen vijftig gerechten hoeft te kiezen, zeker als alles op de kaart lekker is. Na een heerlijke sucade en een paddestoelengratin met gedroogde tomaat en zwarte truffelolie, delen we nog een ‘proeverijtje’ van de lekkerste toetjes met een kop thee. En ach, doe er ook nog maar een espresso bij. Het is lekker dineren in De Smoeshaan, maar bij het afrekenen valt de prijs toch net tegen. We betalen drie tientjes de neus. Prima natuurlijk, maar als je de kosten van je cultural lifestyle binnen de perken wil houden kun je beter af en toe voor de ‘snel een broodje naar binnenwerken’-variant gaan.

Als we om half 9 de grote zaal van Theater Bellevue binnenlopen valt het decor gelijk op. Allerlei spullen die normaal in een huis op de grond staan – stoel, gieter, lamp, tas, wasrek – bungelen in de lucht.

Donna, een jonge vrouw wiens echtgenoot gesneuveld is in een oorlogsgebied, neemt ons mee in de rouw om haar man. Ze is heel verdrietig en vertelt het publiek hoe ze van het Ministerie van Defensie te horen kreeg hoe haar man aan z’n gruwelijke einde is gekomen. Donna’s stiefmoeder Coco weet zich geen raad met het verdriet van stiefdochter en zoekt contact met de biologische moeder van Donna, Pam. De tactloze, tikkie dommige opmerkingen van zowel Coco als Pam in de pogingen Donna te troosten, geven een beetje luchtigheid aan de voorstelling.

Orkater is een Amsterdams gezelschap van musici, theatermakers en kunstenaars die in wisselende collectiviteit werken en voornamelijk muziektheater maakt. In Donna Donna gaan de muziek van Martin Fondse en het spel van Yara Alink, Ria Marks en Lieke Rosa Altink naadloos in elkaar over en vullen elkaar goed aan. Na vijf kwartier lang rouwen komt Donna aan het eind van de avond weer een beetje uit het dal. Ze kan toch doorgaan zonder haar man en haar haar gaat weer glanzen.

Een mooie voorstelling met een knap staaltje acteerwerk die echt nog langer had mogen duren!


Donna Donna is een regie van Lidwien Roothaan en staat nog tot en met zaterdag in Bellevue – lees hier meer over Bellevue.

We schreven eerder al over Orkaters voorstellingen Het Gelukzalige van Alex van Warmerdam en Half Krab/Half Winegum van Zoutmus op de Parade.

Foto’s: © Ben van Duin

Door Marieke de Jonge en Laura Reijnders

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *