Verdwalen en ontdekken

Na zeven jaar wonen in Amsterdam zou je denken dat je de weg op je duimpje kent. Maar niets is minder waar. Als ik naar CC Amstel (een voor mij onbekend theater) fiets en er volgens de routeplanner in mijn hoofd bijna ben, gaat er toch iets niet helemaal goed. Het gebouw waarvan ik denk dat het CC Amstel is, is het overduidelijk niet. Ik pak mijn iPhone erbij om de professionele routeplanner te raadplegen. Enigszins in paniek, want eerder werd ik al opgehouden door een wegafzetting en ik heb geen idee hoe laat het inmiddels is. Gelukkig is het pas 19.45 en heb ik nog een kwartier om bij het theater, dat ik volgens mijn iPhone binnen een minuut kan bereiken, te komen.

Uiteindelijk loop ik tien minuten later het CC Amstel binnen. Shelley en richtingsgevoel is echt geen goede combinatie… Maar ik ben er, en er is zelfs nog tijd om even rond te kijken in dit voor mij onbekende theater. Het pand doet me enigszins aan het M-Lab denken, en de vestiging van de OBA die in het pand gevestigd is, smeert er nog een extra laag cultuur op. Fijn!

Onewomanshow

Als de deuren van de zaal opengaan maak ik me los van de boeken en focus ik me op waar ik voor ben gekomen: de voorstelling Tell Me On A Sunday. Deze onewomanshow, gecomponeerd door Andrew Lloyd Webber (die eerder onder andere Cats en Evita maakte) en geschreven door Don Black, wordt in het Engels gespeeld door Nadia Boule.

Nadia is een Griekse actrice en presentatrice, die rollen speelde in onder andere Grease, Fame Cabaret, Evita en The Rocky Horror Show. Momenteel toert ze met Tell Me On A Sunday door Europa. Amsterdam is de tweede stop.

70 minuten Andrew Lloyd Webber

Ik schreef al eerder hoe dol ik ben op oorspronkelijke Engelstalige producties en het zal dan ook geen verrassing zijn dat ik erg veel zin heb in de komende 70 minuten. Tell Me On A Sunday vertelt het verhaal van een jonge vrouw die op zoek is naar de ware liefde en hierbij meerdere keren teleurgesteld wordt.

Via brieven die ze aan haar moeder schrijft, volg ik deze zoektocht en word ik omver geblazen door de sterke stem van Nadia en de geweldige muziek van Andrew Lloyd Webber. Ik kende de voorstelling en de muziek niet, maar ben nu al blij dat ik hem heb kunnen zien.

Nogmaals denk ik terug aan het M-Lab. Ook hier had deze voorstelling niet misstaan. Toen het M-Lab verdween was ik even bang dat de kleine producties die daar gespeeld werden ook zouden verdwijnen, maar dit blijkt gelukkig niet het geval. Van mij mag CC Amstel dan ook vaker dit soort voorstellingen programmeren!

Nieuwe musical in een nieuw theater

Een voor mij onbekende voorstelling in een voor mij onbekend theater. Of misschien kan ik beter zeggen dat ik een nieuwe musical en een nieuw theater heb ontdekt. Hoe dan ook, het was de dwaaltocht door Amsterdam meer dan waard. En, niet geheel onbelangrijk, ik weet nu hoe ik bij CC Amstel moet komen. Want dit was misschien mijn eerste, maar waarschijnlijk niet mijn laatste bezoekje aan dit voor mij onbekende theater. In hun agenda heb ik namelijk al meerdere interessante voorstellingen gespot. Wordt vervolgd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *