Nieuwe ‘Memories’ maken bij Cats

Een aantal weken geleden kreeg ik een berichtje van mijn medeblogger Nelleke, met de vraag of ik ook naar Cats ging. Het is ongetwijfeld geen verrassing dat ik daar bevestigend op kon antwoorden. Als musicalliefhebber kan ik deze klassieker natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan! 

Memories

Mijn eerste herinnering aan Cats stamt uit mijn tienerjaren. Tijdens de musicallessen die ik volgde, zongen we ‘Memory’ en het werd meteen een van mijn favoriete musicalnummers. Helaas was er in die tijd nog geen Spotify, maar in de collectie van de plaatselijke bibliotheek vond ik een verzamelcd met musicalnummers waar ‘Memory’ opstond, zodat ik die kon branden (niet verder vertellen ;-)) en grijs kon draaien. 

De eerste keer dat Cats in Nederland was (1987) liep ik nog in de luiers. Een aantal jaren later (in 2006) kwam Cats weer naar Nederland. Inmiddels was ik groot genoeg om daarheen te gaan. Onbegrijpelijk waarom ik deze kans heb gemist. Maar waar een kat negen levens heeft, geldt voor een mens nog altijd ‘drie maal is scheepsrecht’. Dat is ook in deze het geval. Ik ben dan ook heel blij met de mogelijkheid om Cats in de RAI te kunnen zien – en als bonus: in de originele Engelse uitvoering! 

Ogen tekort 

Vanaf het moment dat ik de zaal inloop, kijk ik mijn ogen uit. Het decor, een vuilnisbelt, is prachtig. Tel daar katten in de zaal, aanstekelijke nummers en dans – waarvan ik al pijn in mijn liezen krijg door er alleen maar naar te kijken – bij op, en je snapt dat de eerste akte voorbij vloog. Net als Nelleke stoort het me niet dat ik niet word ‘meegezogen’ in het verhaal; ik ben veel te druk met het kijken naar al het moois.

Door mijn eigen ‘memory’ zat ik natuurlijk met smart te wachten op dit nummer. Wat ik echter niet wist (vast omdat de bibliotheek van vroeger de cd niet had ;-)) is dat ‘Memory’ din beide aktes wordt gezongen.

Zoals Nelleke al schreef, is de versie van Grizabella aan het eind van de tweede akte een van de hoogtepunten van de show. Maar ook een andere versie wist me te raken. Aan het begin van de tweede akte kwam namelijk de zin If you find there the meaning of what happiness is. Then a new life will begin. Een zin waar ik me heel erg in herken. Ik heb het meteen toegevoegd aan mijn lijstje met favoriete quotes.  

Theatersfeer

En dan is de voorstelling, na een lesje ‘hoe ga ik om met katten’, alweer voorbij. Ik heb absoluut genoten, maar ondanks dat het een prachtige productie is die met recht een klassieker genoemd kan worden miste ik toch een beetje de authentieke theatersfeer. De RAI is natuurlijk een congrescentrum en straalt dat naar mijn mening ook uit. Daarom vind ik de sfeer er ietwat kil. Het voor mij kenmerkende vtheatergevoel, zoals ik dat bijvoorbeeld in Carré ervaar, had de ervaring van deze dag nog completer gemaakt. Maar deze klassieker heb ik nu eindelijk gezien en dat neemt niemand mij meer af. In geen negen levens. 

credits
foto’s: Cats de musical

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *