Een weerzien met Evita

Elf jaar geleden zat ik iedere zondagavond aan de buis gekluisterd om de zoektocht naar Evita te volgen. Via de televisieshow Op Zoek Naar Evita werd uitgemaakt wie de musicalrol van de Argentijnse First Lady Eva “Evita” Peron mocht vertolken in 2007. Normaal ben ik niet zo van het stemmen tijdens televisieshows, maar toen mijn favoriete Evita, Brigitte Heitzer, de finale bereikte, voelde het toch als een plicht om haar te steunen met een sms’je. Brigitte werd Evita en de kaarten voor de voorstelling werden besteld!

Op het balkon van het Luxor Theater in Rotterdam werd ik compleet omver geblazen. De voorstelling – en Brigitte – maakte al mijn verwachtingen waar. Niet alleen was ik onder de indruk van de zang, dans en muziek, ook vond ik de persoon Evita erg fascinerend door de manier waarop ze haar doelen heeft bereikt en de tweedeling (je haat haar of je houdt van haar) die ze als First Lady van Argentinië heeft veroorzaakt. 

The truth is, I never left you

Evita bleef nog lang na de voorstelling door mijn hoofd spoken. Ik onderzocht haar representatie in verschillende kunst- en mediavormen in een werkstuk voor mijn studie Algemene Cultuurwetenschappen; ik draai de soundtrack regelmatig. Een reis naar ‘haar’ Buenos Aires staat hoog op mijn lijstje. Er was dan ook geen twijfel mogelijk dat ik Evita opnieuw zou gaan zien nu de voorstelling (met opnieuw Brigitte Heitzer in de titelrol) weer in Nederland speelt. En waar kan dat beter dan in mijn favoriete theater, Carré? 

Onderweg naar Carré merk ik dat ik toch wat gemengde gevoelens heb. Allereerst is er natuurlijk het enthousiasme, ik heb vreselijk veel zin om de show opnieuw te zien. De verwachtingen zijn door mijn herinneringen aan de show erg hoog. Tegelijkertijd is er toch wat twijfel. Ga ik wederom onder de indruk zijn? Stel dat het tegenvalt, wat zou dat doen met de herinneringen die ik aan Evita heb?  

Don’t cry for me… 

De voorstelling begint en ik word twee en een half uur meegezogen in het leven van Evita. Ik zie hoe ze in Buenos Aires terecht komt, zich via verschillende mannen omhoog werkt, First Lady van Argentina wordt, geliefd én gehaat wordt, en uiteindelijk op jonge leeftijd sterft. De teksten zitten nog altijd in mijn geheugen gegrift, maar dat stoort me geen moment. Sterker nog, ik weet wat ik allemaal nog te zien en te horen ga krijgen en verheug me daar bij voorbaat al op. Als Brigitte tegen het eind van de voorstelling Jij Blijft Bij Mij inzet – wat mij betreft het mooiste nummer uit de voorstelling – worden mijn ogen vochtig. Net als tien jaar geleden.  

De twijfel die ik vooraf had, was duidelijk onterecht. Ik ben nog steeds onder de indruk van Evita en er zijn nóg meer mooie herinneringen aan deze voorstelling bijgekomen. Na elf jaar ben ik nog steeds blij dat ik tijdens de finale van Op Zoek Naar Evita dat sms’je heb gestuurd. 

Evita is nog tot en met april te zien in theaters door heel Nederland

credits
© Roy Beusker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *