Ontwaken uit een fijne droom

Het is iets voor negen uur ’s avonds wanneer ik Poppodium Underground binnenstap. Ik ben vanavond in Lelystad, waar ik geboren en getogen ben. De Underground bezoek ik sinds mijn zestiende, inmiddels alweer dertien jaar. Hoewel ik al jaren in Amsterdam woon, bezoek ik hier nog veel concerten. De band van mijn broer treedt er vaak op, vrienden werken er als vrijwilliger en ik kom er altijd bekenden tegen. Het is daarom wel even wennen wanneer we de zaal in komen voor het concert van Spinvis; dit is een ander publiek dan ik gewend ben. Er zijn wel een paar jonge mensen, maar de leeftijd ligt een stuk hoger dan de avonden die ik normaal gesproken bezoek.

Ik ben in goed gezelschap en we halen vast een biertje bij de bar. De zaal van de Underground is ruim, maar intiemer dan een groot poppodium in bijvoorbeeld Amsterdam. Het podium staat vol met allerlei instrumenten; cello, viool, tuba, trompet, basgitaar, gitaar, drumstel, diverse toetsen; dit belooft veel goeds. Ik heb Spinvis al eerder in de Underground gezien tijdens Festival Stille Nacht en samen met Nasrdin Dchar bij Theater Na de Dam in Carré op 4 mei. Beide keren was de begeleiding soberder dan nu.

De band komt het podium op en Spinvis/Erik de Jong start het eerste nummer; Oostende, mijn all-time favoriete Spinvisnummer. Pas in het laatste deel van het nummer komt de rest van de band erbij, en dan zijn we los. Ik val met mijn neus in de boter, want Artis, van de nieuwe cd Trein Vuur Dageraad en mijn tweede favoriet wordt direct erna gespeeld en ook de rest van de avond is voor mij een feest van herkenning. Het publiek is enthousiast, zingt hard mee en regelmatig wordt aan het eind van een nummer ‘prachtig!’ of ‘geweldig!’ geroepen. Ook wanneer Erik interactie zoekt met het publiek wordt er gretig op ingehaakt.

 

Sprookjesachtig

De muziek van Spinvis voelt voor mij een beetje als ontwaken uit een fijne droom. Als je erover wil vertellen is het verhaal niet meer gestructureerd, passen de zinnen ogenschijnlijk niet bij elkaar. Toch vormen ze samen een geheel waar je zelf uit kan halen wat je eruit wil halen. Kom terug wordt gespeeld in zacht, oranje-geel en rood licht en het geeft de zaal een bijpassende dromerige, sprookjesachtige gloed. Ik glimlach, wat een fijne avond!

Negentien nummers en bijna twee volle uren genieten later is het helaas alweer afgelopen. We lopen terug naar de bar en kletsen nog wat na. We kopen onze favoriete lp’s en cd’s en zien dat Erik en Saartje (van Camp, celliste) komen signeren. We maken een praatje met ze en gaan ook nog op de foto. Dan gaan de lichten aan en is het echt tijd om te gaan, de koude herfstavond in.

 

Spinvis toert met dit concert nog tot het einde van het jaar door heel Nederland. Check de speellijst om te kijken waar ze bij jou in de buurt optreden of luister naar de muziek op Spotify.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *