Een bijzondere combinatie

Ongeveer een maand geleden liep ik over de rode loper van theater De Meervaart voor de première van ZIEL|ROUH van ICK en Het Amsterdams Andalusisch Orkest (AAO). Het was een hele toffe avond! Van tevoren drink ik met mijn gezelschap nog een kopje koffie en we kijken rond naar de andere gasten. Wie zouden het zijn? Familie, vrienden, ‘gewone’ belangstellenden? Het lijkt alsof ze wat meer gespannen zijn, opgewonden en benieuwd naar wat komen gaat. Dat heb ik ook, want hoewel ICK en AAO mij niet onbekend zijn qua naam, heb ik niet eerder een stuk van hen gezien, laat staan een samenwerking.

ICK is een echt Amsterdams dansgezelschap en net als het AAO een huisgezelschap van theater de Meervaart. De website van ICK vertelt dat in het werk het intuïtief bewegende lichaam altijd centraal staat. Het Amsterdams Andalusisch Orkest speelt repertoire uit Al-Andalus; het Arabisch imperium dat zich van de 8e tot de 15e eeuw uitstrekte over het hele Iberisch Schiereiland en noordelijk Afrika. Het is dus een samensmelting tussen hedendaagse dans en muziek die eeuwenoude wortels heeft. Een bijzondere combinatie!

Het stuk dat eigenlijk gewoon ‘ZIEL’ heet, aangezien Rouh het Arabische woord voor ‘ziel’ is, bestaat uit drie totaal verschillende delen. Elk deel heeft andere stroming in de muziek – de tarab (klassiek), sufi andalusi (mystiek spiritueel) en de chaabi andalusi (hedendaagse volksmuziek). Drie verschillende choreografen hebben elk voor een van de delen de dans gemaakt.

Het begint prachtig en mijn aandacht wordt meteen gegrepen; een soort kroonluchter daalt neer over zangeres Karima El Fillali en de dansers staan tussen de muzikanten. Zowel de mannelijke als vrouwelijke dansers dragen eenzelfde gewaad, een soort jurk met een donkere en lichte zijde. De dansers bewegen alsof ze één zijn en het doet ons denken aan ademhalen. Het intuïtief bewegende lichaam staat inderdaad heel mooi centraal.

Het tweede deel start vrij donker. Best jammer, want ik kan de bewegingen soms moeilijk onderscheiden. Het lijkt soms alsof de dansers eerder aan het improviseren zijn dan dat ze zich vasthouden aan een choreografie, heel tof! De muzikanten en de dansers spelen een soort spel; er worden solo’s gespeeld op de diverse instrumenten en samen wordt het steeds meer een geheel.

In het vrolijke laatste stuk met hedendaagse volksmuziek zien we zangeres Karima weer.  Zij zingt prachtig en danst zelfs een stukje mee. De jurken van de dames, zowel van de danseressen als Karima, zijn ook heel mooi. Ze hebben open ruggen waardoor je de beweging van de spieren in de rug heel goed kan zien.

Niet alleen de dans, maar ook de muziek is de moeite waard. De bekende en (voor mij) minder bekende instrumenten brengen je in vervoering; de muziek is soms herkenbaar en dan weer iets wat ik niet eerder heb gehoord. Vroeger wilde ik altijd dwarsfluit spelen, dus de klanken van dit instrument kunnen mij extra bekoren.

Al veel te snel is het weer voorbij en halen we nog een drankje in de foyer. Het was een leuke en verrassende avond!

Je kunt ZIEL|ROUH nog bezoeken op 29 maart in Haarlem en 3 april in Delft.

 

credit
foto: Alwin Poiana

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *