Mijn moeder en ik

“Stil zijn. Houd je mond”. Hoe vaak krijg je dat niet te horen als je klein bent en je volop aandacht wil van je omgeving, en in het bijzonder van je ouders. Oftewel in het Engels: Mum’s the word. Zo heet ook de dansvoorstelling van choreografe Cecilia Moisio. Haar stuk speelt zich af in een gestileerde witte kamer, waar muurprojecties de dansers telkens in een andere sfeer en ruimte zetten. Er wordt behang geprojecteerd, maar er zijn ook figuren te zien. Geweldig! Ik heb nog niet eerder een dergelijk decor gezien bij dans.

De Finse maar al jaren in Amsterdam wonende Cecilia Moisio won in 2014 de Prijs van de Nederlandse Dansdagen met haar idee voor Mum’s the word. De voorstelling ging vorig jaar tijdens de Nederlandse Dansdagen in première en was in maart van dit jaar te zien in Theater Bellevue. Eind deze week kun je het nog zien bij Dansmakers, waar Cecilia Moisio artist-in-residence is.

Cecilia ken ik uit de tijd dat zij danste bij Dansgroep Krisztina de Châtel. Ik heb haar krachtige bewegingen altijd heel interessant en mooi gevonden. De afgelopen jaren ontwikkelde zij haar eigen stijl. Niet alleen in dans, maar ook in het gebruik van beeld, muziek, zang en acteerspel. Het is fysiek en bijna surrealistisch en fotografisch theater en het zorgt ervoor dat je niet alleen kijkt, maar dat je tegelijkertijd ook nadenkt over wat je ziet; het roept allerlei gedachten bij je op.

mum3Mum’s the word begint met vier op de grond liggende vrouwen. Ze zijn naakt. Twee vrouwen zijn jong, een lijkt een jaar of vijftig te zijn en de laatste zeventig. Dochters en moeders. Alle vier hebben ze een eigen lichaamstaal. Ze strijden met elkaar, hebben elkaar lief, hunkeren naar aandacht, leven, sterven. Ik denk natuurlijk aan mijn eigen moeder, aan onze relatie. Hoe die was en is. Aan boosheid, verdriet, maar ook geluk. De gedachten krijgen een nog persoonlijkere lading als de muziek van Elvis klinkt. Mijn moeder is een van zijn grootste fans. En naarmate de voorstelling vordert loopt mijn hoofd over van herinneringen.

mum 2In een onophoudelijke stroom van herhalende bewegingen probeert dochter contact te krijgen. ‘Stil’, zegt moeder, ‘ik ben er niet, ik ben weg’. 

Credits
Mum’s the word is vrijdag 22 en zaterdag 23 april te zien bij Dansmakers in Amsterdam Noord.
Foto: Jochem Jurgens

3 thoughts on “Mijn moeder en ik

  1. Ik raak ontroerd van deze recensie en vind het erg jammer dat ik niet naar de voorstelling kan.
    Anke (een dochter en moeder van dochters)

    1. Dank je wel voor je lieve reactie! De voorstelling is deze week nog te zien in Utrecht en Breda. Als het niet lukt dan is het wachten op een nieuwe voorstelling van Cecilia zeker de moeite waard.

  2. Dank je wel voor je lieve reactie! De voorstelling is deze week nog te zien in Utrecht en Breda. Als het niet lukt dan is het wachten op een nieuwe voorstelling van Cecilia zeker de moeite waard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *