Muur zkt kunst

Er zijn twee kale wanden in mijn huis. Eigenlijk drie, maar boven mijn bed durf ik niks op te hangen omdat ik een onrealistische angst heb dat het op mijn hoofd gaat vallen. Maar die lege witte wand boven de bank en boven mijn bureau nodigen uit tot invulling. Wellicht dat ik vandaag mijn slag kan slaan op de Affordable Art Fair. Hoewel €6000 in de kunstwereld behoorlijk affordable is (voor hoeveel ging die Banksy ook alweer?) besluiten ik en een vriendin bij binnenkomst dat €1000 voor ons toch wel echt de max is. Ook voor onder dat bedrag is er allerlei moois te ontdekken.

De Affordable Art Fair komt al sinds 2007 naar Amsterdam, maar toch is het er niet eerder van gekomen om naar de beurs te gaan. Dit jaar komt daar verandering in en struin ik samen met Debbie op de laatste dag langs de verschillende stands en de werken die ze er tentoonstellen. Er staan natuurlijk veel Nederlandse galeries, maar aangezien Affordable Art Fair een internationaal bedrijf is zijn er ook veel galeries uit de rest van Europa en de wereld.  Hoewel de beurs pas net open is, is het al best wel druk in de Kromhouthal en doen we ons best niks om te stoten.

Ik geniet altijd heel erg van hoe de kunstwerken hier veel meer levende objecten zijn dan in een museum. Schilderijen worden van de muur gehaald en van dichtbij bekeken, een galeriehouder gaat op een beeldhouwwerk zitten. Bij een andere stand komt de kunstenaar naar ons toe om uitleg te geven over zijn werk. Het is een mooie delicate ets met twee handen en een gedrukt blad. Hij vertelt over zijn zoon die een computerspel aan het spelen was en de schoonheid van het werk verdwijnt voor mij enigszins. Soms is de mysterie mooier dan de werkelijkheid.

Het heeft iets geruststellends om te merken dat ik sommige dingen echt mooi vind en andere dingen ook duidelijk niet. Het liefst wil ik een groot werk boven de bank, met een beetje kleur, maar ook weer niet te veel. We zien een mooie werk vanValerie Bétoulaud met een zwart-wit gedrukte afbeeldingen en een gekleurd vlak. Stiekem geniet ik ook behoorlijk van de kunstwerken met opgezette dieren erin verwerkt van Les Deux Garçons, maar voor mijn huis is het toch iets te luguber. Het is jammer dat ik nu net de werken die boven mijn budget zitten, mooi vind. Met lege handen lopen we weer naar buiten. Desalniettemin ben ik zeker van plan om volgend jaar weer te gaan en dan hopelijk ook een van de lezingen of rondleidingen te bezoeken. Wellicht loop ik dan wel met een prachtig werk naar buiten.

 

credits

Uitgelichte afbeelding: Affordable Art Fair 2017
Afbeelding in tekst: Les Deux Garçons, Nous-Deux, 2018

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *