Nadenken over Mesteren

Veel van mijn blogs gaan over theater, maar ik heb ook nog een andere culturele liefhebberij: films (en series)! Stiekem tel ik alweer af naar de Oscars (nog 34 nachtjes – de nominaties zijn inmiddels al bekendgemaakt! en gisteren spendeerde ik wederom een dag en avond in de bioscoop voor een 12 uur durende filmmarathon tijdens het PAC Festival. Ik zou dan ook niet weten wat ik zonder mijn trouwe Pathépas zou moeten, ondanks dat Netflix zich (zeker in de koude, donkere wintermaanden) als serieuze concurrent toont.

Klein nadeel van Pathé is dat niet alle films daar getoond worden. Voor de commerciële blockbusters zit je er natuurlijk altijd goed, en er worden gelukkig steeds meer PAC (Pathé Alternative Cinema) films getoond. Want eerlijk is eerlijk, de Arthouse oftewel filmhuis-films zijn vaak de mooiste films vanwege de diepgang en bijzondere verhalen die deze films vertellen. Gelukkig woon ik in Amsterdam, dus zijn er meer dan voldoende opties om ook deze films te kunnen zien!

 

Het Amsterdamse bioscoopleven

Inmiddels heb ik twee ‘hotspots’ gevonden als het draait om filmhuisfilms: Het Ketelhuis (hier kun je bovendien erg lekker eten! Weer eens wat anders dan een broodje Subway voordat ik naar Tuschinski ga ;-)) en De Filmhallen. Het is absoluut geen straf om af en toe uit te wijken naar deze gezellige bioscopen en te vissen in een nog grotere filmvijver. Iedere bioscoop heeft zo zijn eigen charme en juist dat maakt het afwisselen zo leuk.

Dit weekend zag ik de Deense filmhuisfilm Mesteren, ook wel bekend als The Man. Mesteren vertelt het verhaal van Simon, een wereldberoemde kunstenaar die plotseling oog in oog komt te staan met zijn 28-jarige zoon Casper. Casper blijkt minstens zoveel talent te hebben, maar desondanks verloopt de relatie en het vertrouwen tussen vader en zoon moeizaam.

 

Stof tot nadenken

Ik zal niet teveel verklappen, maar Mesteren is zo’n film waarvan het einde me maar niet loslaat. Gewoon omdat het zoveel stof tot nadenken biedt. En dat is nou juist de diepgang waar ik zo van houd. Niet omdat de film zwaar of heftig is, maar omdat beelden soms meer zeggen dan woorden. En juist dit soort veelzeggende beelden spreken mij erg aan, omdat ze mij de gelegenheid bieden mijn gedachten de vrije loop te laten, om via mijn interpretatie betekenis aan de beelden te hangen. En om dan vervolgens vol enthousiasme te concluderen wat een prachtig medium film toch is, want beelden kunnen dit allemaal teweegbrengen.

Na het zien van Mesteren was ik dan ook behoorlijk in de stemming gekomen voor het PAC Festival. Ik heb er vijf films achter elkaar mogen zien. Nu is het maandag, en ik zal ben echt niet in een zwart gat gevallen. Er zijn namelijk nog genoeg voor mij onbekende Amsterdamse ‘filmhuishotspots’ om te ontdekken.

Mesteren is onder andere te zien in: Filmhuis AlkmaarDe FilmhallenKriterionFilmhuis Den HaagLantarenVenster  en Filmtheater ’t Hoogt

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *