Peter Greenaway is er gewoon nog

Elke zondag zie ik in de naburige kweekkas het kruid hysop. Ik pluk een stengel, zet het thuis in een vaasje en kijk ernaar. Meer niet. En elke keer denk ik aan de eerste film die ik van kunstenaar/regisseur Peter Greenaway zag: The Cook, The Thief, His Wife and Her Lover. Hierin zingt de jonge afwashulp met kopstem: ‘Purge me with hyssop, and I shall be clean’, een stuk uit een psalm. The Cook is een van de indrukwekkendste films die ik zag; met beelden en muziek om nooit te vergeten.

Op IDFA ging de film The Greenaway Alphabet in première met Peter Greenaway in de hoofdrol. Het is eigenlijk geen film, meer een documentaire in de vorm van een speelfilm, doorsneden met passages uit zijn speelfilms. Greenaways tienerdochter stelt hem persoonlijke vragen op basis van de thema’s die met een letter uit het alfabet samenhangen. We komen ondermeer te weten dat Greenaway elke dag gretig een boek leest en wat hij mooi vindt aan Amsterdam – de eerste letter van het alfabet, die ook staat voor zijn autisme. Het is een fijne, grappige en onderhoudende film, het inspireert me – ik wil ook letters maken, schilderen en veel boeken lezen – en ik vind het leuk om zijn dochter weer eens te zien. Ik heb haar een tijdje meegemaakt toen ze zwemles had in het De Mirandabad samen met mijn dochter. Toen nog klein en nu een intelligent meisje dat zichzelf ook kwetsbaar opstelt voor de camera. De regie is van haar moeders hand. Ze maakte met deze film een zeer persoonlijk portret van haar man, een veelzijdig kunstenaar, en tegelijkertijd legt ze voor haar dochter vast hoe hun gesprekken over kunst, liefde en het leven verlopen. Greenaway is inmiddels 75 en heeft al aangegeven dat hij na zijn tachtigste niet meer wil leven. Hoe moet dat voor haar en de rest van zijn gezin zijn om te weten? We komen daar als kijker niet achter, en dat hoeft misschien ook niet. Tot die tijd is hij er gewoon nog.

 

 

De Vrouw met de Baard

Na de film die in het Ketelhuis draaide, loop ik door het Westerpark naar de Haarlemmerstraat. In een zijstraatje zit de deli De Vrouw met de Baard. Ik eet er een stoombroodje met knapperig buikspek en een heerlijke saus en drink er een Bloody Mary bij. Ondertussen luister ik naar soulmuziek uit de pick up. Oeh! Wat een manier om je zondag door te brengen. Bij het afrekenen valt mijn oog op hun kookboek Soul Food. Eigenaresse Mas vertelt enthousiast over hun manier van eten samenstellen – mix het lekkerste uit het oosten met het beste uit het westen – en we vertellen elkaar wat verhalen over onze familie. Ik loop natuurlijk de deur uit met hun kookboek in mijn tas en ’s avonds maak ik meteen de rendang, opgetekend door De Vrouw met de Baard. En ik eet dat op met hutspot waar ik wat verse koriander – die ochtend in de kas geknipt – doorheen heb gedaan. Ik sluit supertevreden het weekend af.

 

credits
still uit The Greenaway Alphabet, regie Saskia Boddeke

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *